Από φέτος οι δαπάνες που αναφέρονται σε αγαθά και υπηρεσίες, τόσο στη χώρα μας όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη πρέπει να πληρώνονται με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής.
Ως ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής θεωρούνται οι κάρτες, χρεωστικές, πιστωτικές, προπληρωμένες. Επίσης, ηλεκτρονικό μέσο είναι η πληρωμή μέσω λογαριασμού κίνησης τραπεζικού λογαριασμού και επιταγών, μέσω ηλεκτρονικής τραπεζικής (e-banking), ηλεκτρονικού πορτοφολιού (e-wallet) κ.λπ. Μια ακόμη επιλογή πληρωμής που κατατάσσεται στις ηλεκτρονικές πληρωμές είναι και η καταβολή μετρητών σε γκισέ ή σε μηχάνημα easy-pay.
Το απαιτούμενο ποσό δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής είναι 30% του πραγματικού εισοδήματος. Το πραγματικό εισόδημα υπολογίζεται για κάθε φορολογικό έτος και μπορεί να προέρχεται από μισθωτή εργασία, συντάξεις, επιχειρηματική δραστηριότητα και από κέρδη ακίνητης περιουσίας.
Για περιπτώσεις με κατασχεμένους λογαριασμούς, το όριο των δαπανών που πρέπει να καλυφθούν με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής εντός του φορολογικού έτους, περιορίζεται στο ποσό των 5.000€.
Σε περίπτωση που οι δαπάνες για καταβολή φόρου εισοδήματος, δάνεια και ενοίκια καταβλήθηκαν ηλεκτρονικά και υπερβαίνουν το 60% του πραγματικού εισοδήματος, τότε το απαιτούμενο ποσοστό δαπανών περιορίζεται στο 20%.
Οι παραπάνω λίστα δείχνει τις κατηγορίες φορολογουμένων, που απαλλάσσονται από την υποχρέωση πραγματοποίησης δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής.
Οι κατηγορίες δαπανών που δύνανται να πραγματοποιηθούν με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής, είναι:
Για τους επιχειρηματίες προσμετρώνται και εκείνες οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από τον επαγγελματικό τους τραπεζικό λογαριασμό, ακόμη κι αν αφορούν προσωπικές αγορές. Υπολογίζονται, επίσης, και δαπάνες που εκτελούνται ηλεκτρονικά και σχετίζονται με τη λήψη υπηρεσιών και αφορούν στην ενεργειακή, λειτουργική και αισθητική αναβάθμιση κτιρίων.
Το ποσό των δαπανών, που εξοφλείται με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής, δηλώνεται ατομικά από κάθε σύζυγο. Σε περίπτωση κοινής δήλωσης, εφόσον καλύπτεται το απαιτούμενο ποσό δαπανών από τον ένα σύζυγο, το επιπλέον ποσό μπορεί να μεταφερθεί στον άλλον σύζυγο.
Επίσης, σε κοινή δήλωση, όταν ένας εκ των δυο συζύγων πραγματοποιεί ηλεκτρονικές αγορές αλλά ανήκει σε κατηγορία όπου δε χρειάζεται να καλυφθούν δαπάνες με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής, το ποσό μπορεί να μεταφερθεί στον άλλο σύζυγο.
Σε περίπτωση που δεν καλύπτεται το ελάχιστο απαιτούμενο ποσό δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής, προκύπτει προσαυξημένος φόρος. Ο φόρος αυτός προσαυξάνεται κατά το ποσό από τη διαφορά μεταξύ του απαιτούμενου ποσού και του δηλωθέντος ποσού δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής. Η διαφορά, πριν προστεθεί στο συνολικό φόρο πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 22%. Θα είναι δηλαδή:
Συνολικός Φόρος = [Ποσό που απαιτήθηκε – Ποσό που δηλώθηκε] Χ 22% + Προηγούμενος Φόρος